Ruim elf jaar heb ik mogen werken in de mooie Betuwe. Elf mooie en soms ook wel zware jaren. Jaren waarin enorm veel is gebeurd. Van drie parochies in Huissen en Angeren naar zeven parochies van de gemeente Lingewaard, gefuseerd in de ene Levensbron. Samen met mijn collega's en samen met het Bestuur en talloze werkgroepen hebben we hard aan die parochiele kar mogen trekken. Het was goed en fijn om dat te mogen doen. Ik meen te mogen zeggen, dat ik steeds geprobeerd heb om ruimte te scheppen en openingen te maken voor de toekomst. Samen werken aan een missionaire kerk, samen proberen het Evangelie levend te houden voor mensen van nu: het was zeer de moeite waard. Ik heb me heel goed gevoeld in de rol van voorzitter, maar ook in de rol van leerling zijn. Want dat is pastoraat zeer zeker: leren vanuit de ervaring, leren van het optrekken met mensen, leren ook van het delen van ervaringen met andere mensen. Soms moet je daarbij moeilijke besluiten nemen. Besluiten waarvan je weet, dat ze mensen pijn doen, maar die noodzakelijk zijn voor een goede voortgang. Ook ben ik me ervan bewust, dat ik fouten heb gemaakt. Dat hoort nu eenmaal bij mensen.
Vanaf oktober 1999 toen ik aantrad in de Betuwe had ik voor ogen om door te gaan tot mijn 65ste. Pastoraat is nu eenmaal 'topsport' en vraagt heel veel van je. Toen ik dit besluit begin september kenbaar heb gemaakt, toen pas heb ik ook gevoeld hoe moeilijk het is om dit alles los te laten. Want pastoraat is niet zomaar een 'vak'; je bent het zelf. Bovendien zijn er zoveel mensen op mijn weg gekomen van wie ik gaandeweg ben gaan houden. Mensen van wie ik een stukje van hun leven hebt mogen delen; op mooie ogenblikken, maar ook in hele droevige situaties. Ik heb dat steeds graag en van harte gedaan. Ik zal dat ook zeker missen. Maar ik ben u er ook heel dankbaar voor. Want u hebt mij de kans gegeven om gaandeweg te groeien in het pastoraat.
Met tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel ben ik op weg gegaan naar Schijndel. Hopelijk wordt het mij gegeven om ook daar nog iets voor anderen te kunnen betekenen. Maar ook hoop ik, dat de last op mijn schouders een stuk lichter wordt. Graag wil ik ieder van u, collega's, bestuur, vrijwilligers, iedereen van harte bedanken voor de fijne samenwerking en voor het vertrouwen, dat ik steeds heb mogen ontvangen. Bedankt ook voor het geweldige warme afscheid. Uw aanwezigheid daarbij zegt mij, dat het goed is geweest voor u, maar ook voor mij. Mijn wens is, dat u (en ook ik) eraan blijft werken, dat de Levensbron blijft stromen en dat velen zich daaraan mogen laven. Het ga u allen goed. En mocht u eens in de buurt van Schijndel komen, mijn deur zal steeds openstaan.
Een heel vriendelijke groet en wie weet ontmoeten we elkaar nog eens. Een andere mogelijkheid tot blijvende verbondenheid is ook het "Salesiaans Contact", het tijdschrift van mijn congregatie. Als u daar belangstelling voor heeft, laat het maar even weten. Dan krijgt u dat voortaan enkele keren per jaar in de brievenbus.
Wim Holterman osfs
Velen hebben mij gevraagd om mijn nieuwe adres. Dit is:
Ina Boudierstraat 25, 5482 KN Schijndel. Telefoon: 073- 6892406.
E-mailadres: wimholterman@oblaten.osfs.nl
|
